Bir gün, oldukça hasta olan bir adam tekerlikli sandalyeyle cam kenarındaki bir yatakta yatan başka bir hastanın bulunduğu hastane odasına getirilir. İki hasta, arkadaş olduktan sonra cam kenarında yatan hasta saatlerce pencereden dışarısını seyredip yatalak arkadaşına dış dünyanın canlı tasvirini yapar. Bazı günler hastanenin karşısındaki parkta ağaçların ne kadar güzel göründüğünü ve rüzgarda nasıl dans ettiklerini anlatır.Bazı günlerde hastanenin etrafında yürüyen insanların neler yaptıklarını bire bir anlatarak arkadaşını eğlendirir. Ancak zaman geçtikçe yatalak hasta arkadaşının onun anlattığı güzellikleri bizzat kendi görmediğinden dolayı hayal kırıklığı yaşamaya başlar. Gitgide ondan hoşlanmamaya başlar, nihayetinde de ondan nefret etmeye başalar.Bir gece, kötü bir öksürük krizi esnasında cam kenarında yatan hastanın nefesi tıkanır. Diğer hasta düğmeye basıp yardım çağırmak yerine hiç birşey yapmamayı tercih eder. Ertesi sabah camdan dışarıda olanı biteni anlatarak arkadaşını mutlu etmek içn onca çaba göstermiş olan hastanın öldüğü açıklanır ve sedyeyle hastanenin odasından çıkarılır. Diğer hasta vakit kaybetmeden yatağının pencere yanına yerleştirilmesini rica eder ve hemşire bu ricasını kabul eder. Ama adam camdan dışarıya baktığında gördükleri karşısında derinden sarsılır. Pencere tuğla bir duvara bakmaktadır. Eski oda arkadaşı canlandırmaya çalıştığı o inanılmaz manzaraları sadece arkadaşını zor zamanlarında biraz rahatlamak için se-vgisinin bir göstergesi olarak hayal etmiştir. ona çıkarsız bir sevgi sunmuştur.
Okuduğum kitapda böyle küçük bir hikaye vardı. İnanıyorum ki biz bu kadar acımasız bir şekilde bencillik yapmamışızdır. Ama ne olur elinizi vicdanınıza koyun ve düşünün. Yapmıyormuyuz ben olayım ben birinci olayım ben yaparım ederim. En azından kendime bakıyorum. Niyedir ki bu nefise bu kadar teslim oluyoruz. Artık okadar dikkat ediyorum ki ben demiyeyim diye. Düş-taş'lada aslında biz kavramını kazanıyoruz.Bundan sonra olması gerektiği gibi biz olucak. İsterdimki daha güzel şeyler yazayım. Ama hikaye zaten herşeyin özeti. Ben burdan dışarının hep güzel manzaralı olduğunu anlatan arkadaşlarıma teşekkür ederim.
sağlıcakla kalın
