SÖZÜN BİTTİĞİ YER…
Bazen cümleler yetmez, belki de o olayların karşısında, çekilen acıların sonunda söylenecek söz yoktur. Kimse yazmamıştır. Ya da söylememiştir. Sözün bittiği yer neresiydi belki de yaşayınca anlaşılırdı. Hani boğazınız düğümlenir o an o kadar çok şey söylemek istersiniz ama nerde o sözler diye bakınırken hayatta hiç gelmez o sözler dudaklara. Belki de gelmesi gerekmiyordu. O an sadece gözler konuşmalıydı ve konuşurken gözyaşlarına hükmedercesine konuşmalıydı.
Bu cümleler nasıl oluştu bilemem ama en son izlediğim SÖZÜN BİTTİĞİ YER… Bir Türk filmi. Bir babanın oğluyla olan sevgisini anlatıyor. Aslında eski Türk filmlerine benziyor. Anne uzaklara gitmiş baba oğluna hem anne hem babalık yapmış. O mutlu olsun diye hayatla hep savaş içinde olmuş. Sonrasın da oğlu lösemi hastası olup ameliyat için paraya ihtiyacı olunca anne devreye geçip zengin sevgilisinin yardımıyla para bulunuyor. Her şey güzel değil mi ama o sonlar var mı filmlerin sonunda bulunan acı ağlamaklı sonlar. Ben o sonları sevmiyorum. Çünkü o sonlar o acıyı sanki bana seyirciye nakşediyor. Sanki ben o babanın yerinde oğlum ellerimden alınıyor ama ben son sözü bile söyleyemiyorum. Sözüm bitiyor gözyaşları başlıyor. Ne acıdır ki o son sözler hiç söylenemiyor. Tavsiye ederim izlemenizi…
Bazen cümleler yetmez, belki de o olayların karşısında, çekilen acıların sonunda söylenecek söz yoktur. Kimse yazmamıştır. Ya da söylememiştir. Sözün bittiği yer neresiydi belki de yaşayınca anlaşılırdı. Hani boğazınız düğümlenir o an o kadar çok şey söylemek istersiniz ama nerde o sözler diye bakınırken hayatta hiç gelmez o sözler dudaklara. Belki de gelmesi gerekmiyordu. O an sadece gözler konuşmalıydı ve konuşurken gözyaşlarına hükmedercesine konuşmalıydı.
Bu cümleler nasıl oluştu bilemem ama en son izlediğim SÖZÜN BİTTİĞİ YER… Bir Türk filmi. Bir babanın oğluyla olan sevgisini anlatıyor. Aslında eski Türk filmlerine benziyor. Anne uzaklara gitmiş baba oğluna hem anne hem babalık yapmış. O mutlu olsun diye hayatla hep savaş içinde olmuş. Sonrasın da oğlu lösemi hastası olup ameliyat için paraya ihtiyacı olunca anne devreye geçip zengin sevgilisinin yardımıyla para bulunuyor. Her şey güzel değil mi ama o sonlar var mı filmlerin sonunda bulunan acı ağlamaklı sonlar. Ben o sonları sevmiyorum. Çünkü o sonlar o acıyı sanki bana seyirciye nakşediyor. Sanki ben o babanın yerinde oğlum ellerimden alınıyor ama ben son sözü bile söyleyemiyorum. Sözüm bitiyor gözyaşları başlıyor. Ne acıdır ki o son sözler hiç söylenemiyor. Tavsiye ederim izlemenizi…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder